W maju 2018 r. pytanie nie brzmi już, czy mężczyźni mają miejsce w ruchu na rzecz równości, ale jak wykorzystać to miejsce, by realnie zmieniać normy.
Zmiana stereotypów płciowych jest zadaniem wspólnotowym, a mężczyźni — jako koledzy, ojcowie i liderzy — mogą być katalizatorami zmiany, nie „dodatkiem”.
Potrzeba do tego zarówno danych, jak i dobrych praktyk na poziomie domu, szkoły i pracy.

Europejski Indeks Równości Płci 2017 pokazuje powolny postęp: średni wynik UE to 66,2/100, zaledwie o cztery punkty więcej niż dekadę wcześniej — co przypomina, że bez szerszego zaangażowania mężczyzn nie przyspieszymy zmian. European Institute for Gender Equality
Eksperyment Moss-Racusin i in. wykazał, że nawet doświadczeni naukowcy (kobiety i mężczyźni) oceniali identyczne CV wyżej, gdy figurowało na nim męskie imię, a także proponowali wyższe wynagrodzenie — to dowód, że stereotypy działają po cichu. Źródło badania: Moss-Racusin C.A. i in., 2012, PNAS. PNAS
Z kolei raport State of the World’s Fathers 2017 wskazuje, że płatny, równy i nieprzenoszalny urlop dla ojców należy do polityk skutecznie przesuwających normy opiekuńcze w stronę partnerstwa. Equimundo
Badania interwencji typu bystander pokazują, że szkolenia uczące reagowania świadków — w tym mężczyzn — ograniczają przemoc i molestowanie w kampusach, gdy są wdrażane systemowo. wiki.preventconnect.orgPMC
Wspólny wniosek: tam, gdzie mężczyźni dostają konkretne narzędzia i wsparcie instytucji, spada akceptacja seksizmu, a równość z haseł staje się codzienną praktyką.

W pracy standardem powinny być jasne kodeksy równego traktowania, szkolenia antymobbingowe i kultura „interwencji świadka” — od przerwania seksistowskiego żartu po formalne zgłoszenie incydentu.
Liderzy powinni modelować korzystanie z urlopów ojcowskich i elastyczności — normalizacja opieki przez mężczyzn obniża presję na kobiety i stereotypy roli „pierwszego opiekuna”. Equimundo
W domu działa dzielenie obowiązków i planowanie opieki „na sztywno” (kto, kiedy, co), co usuwa pole do domyślnej „drugiej zmiany” kobiet.
W szkole i na uczelni warto uczyć chłopców, jak radzić sobie z presją stereotypów męskości bez uciekania w agresję czy milczenie, oraz jak wspierać rówieśniczki w sytuacjach nierównego traktowania.
W komunikacji publicznej łączmy przekaz o równości z językiem sprawczości i odpowiedzialności — to zwiększa gotowość mężczyzn do angażowania się bez poczucia oskarżenia.

Po stronie prawa: wzmocnić zgłaszanie i egzekwowanie zakazu dyskryminacji i molestowania, wdrażać neutralne płciowo polityki rodzicielskie (także urlopy dla ojców) oraz mierzyć postęp wskaźnikami EIGE. European Institute for Gender Equality
Po stronie psychologii: uczyć mężczyzn kompetencji sojuszniczych — rozpoznawania uprzedzeń u siebie, reagowania na seksizm u innych i budowania równych zespołów.
Równość nie wydarza się sama: kiedy mężczyźni biorą odpowiedzialność za zmianę norm i praktyk, zyskują wszyscy — kobiety, mężczyźni, dzieci i całe organizacje.